Iemand sluipt langs het pad. Hij heeft iets bij zich. Een doos of een tas, dat is in de inktzwarte duisternis niet te zien. Behoedzaam zet hij het op de grond en schuift het onder de struiken. Dan verdwijnt hij in de nacht. Met gebogen schouders, alsof hij een zware last met zich meedraagt.
Deze roman is gebaseerd op ware gebeurtenissen en gaat over mensen die met tegenslagen kampen, mensen met weeffouten, schulden en onvervulde verlangens. Mensen die zich staande moeten houden in een wereld waar informatie in hoog tempo wordt gedeeld, zonder nuance, zonder de achtergrond te kennen.
Voor wie het park een plek is om op adem te komen.
Tot er een pasgeboren baby gevonden wordt.
*
De gebeurtenissen in deze roman zijn gebaseerd op haar ervaringen in de psychiatrische hulpverlening
