Mark Boninsegna laat In De Hemel voor ongelovigen in zeer persoonlijke bewoordingen zien hoe dicht goed en kwaad bij elkaar liggen. Hij neemt de lezer mee op reis naar zonnige vakantiebestemmingen, slaapkamers, voor-malige oorlogsgebieden en social media en wijst erop hoeveel alles met elkaar gemeen heeft.
Er is een Hemel voor iedereen. Dat zou zomaar Rotterdam kunnen zijn.
‘Dichter Mark Boninsegna uit zijn liefde […] in rauwe poëzie.’ – De Volkskrant
Dichters bestaan
op één been kun je niet lopen
dus neem ik nog een nakkie sossa
door mijn rechter neusgat
terwijl ik mijn linker
neusvleugel naar binnenduw
snuif ik de bullet leeg
ik voel me onsterfelijk
ondanks dat ik dat al was
dichters gaan nooit dood
behalve Tim Hofman
zijn rijmelarij en kutgrapjes
zijn geen poëzie
maar zoals een plakplaatje
gratis gekregen bij een pakkie kauwgom
mijn pupillen vlammen
honderduit sterren tellend
in de nacht
zie ik de wereld vergaan
de ruimte leegte gevend
behalve dichtersbestaan
