Amsterdam, 1956. Een handjevol Joodse ex-gevangenen van concentratiekamp Auschwitz richt een comité op dat de Nederlandse overlevenden van dit kamp een stem moet geven. Politiek en samenleving zijn doof voor hun nood. Opgericht in het midden van de Koude Oorlog krijgt het Nederlands Auschwitz Comité bovendien al snel een communistisch etiket opgeplakt. Jarenlang roeit het comité in maatschappelijk isolement – en in de gaten gehouden door de bvd – tegen de stroom in.
Als een van de weinige oorlogs- en verzetsorganisaties is bijna tachtig jaar later het Auschwitz Comité nog altijd actief. Er is de nodige publieke waardering. Een tweede generatie overlevenden heeft onder andere de Auschwitz-herdenking een nationaal karakter kunnen geven. Jaarlijks wordt deze herdenking bij het Auschwitz-monument op televisie uitgezonden. In Amsterdam heeft het comité het indrukwekkende Nationaal Holocaust Namenmonument gerealiseerd. Een monument om álle Nederlandse slachtoffers van de Holocaust zonder eigen graf te gedenken en hun namen zicht- en tastbaar te maken.
Nooit meer Auschwitz! beschrijft de geschiedenis en het werk van het Auschwitz Comité: de moeizame beginjaren, het familiegevoel, de conflicten en de latere erkenning en waardering. Het Nederlands Auschwitz Comité: van verschoppeling tot een begrip.
