In een wereld, die voortdurend versnelt, herontdekt dit essay de kracht van de vertraging. Aan de hand van een persoonlijke, meditatieve zoektocht laat Erik Nagtegaal zien dat 'traagheid' geen gebrek is, maar een noodzakelijke voorwaarde om grip te krijgen op het eigen bestaan.
Door filosofische concepten te verweven met de psychologische dimensie van autisme, ontstaat een uniek perspectief: de autist als een slak. Iemand die bedachtzaam zijn eigen pad kiest, af en toe in zijn schulp kruipt om te reflecteren, en juist door die traagheid tot de meest wezenlijke vragen komt. In het essay spelen de volgende vragen een centrale rol:
- Wat is autisme?
- Kan en mag men filosoferen als men autistisch is?
- Wat kan filosofie in dit geval inhouden?
Dit boek is een uitnodiging aan zowel autisten, als geïnteresseerden om stil te staan. Want wie trage vragen durft te stellen, ontdekt dat niets onveranderd blijft.
Een fundamenteel essay over de kunst van het vertragen.
