Aan de vooravond van haar euthanasie blikt Marjan terug op 2004, het jaar waarin haar leven op z’n plek viel. Door de vraag van een kind piekert ze over haar kinderloosheid. Wanneer vreemde gebeurtenissen onrust veroorzaken en twijfel rijst over haar achtergrond, begint ze met haar man Willem een zoektocht naar de waarheid. Maar hij is erg rationeel, zij meer spiritueel van aard.
Huig, Marjans psychiater, worstelt eveneens met het verleden: de dood van z’n vrouw Claire, concertpianiste, en – dientengevolge – het verlies van contact met zoon Pepijn.
Uiteindelijk lukt het hun de waarheid te achterhalen: Marjans moeder blijkt een Joodse vrouw te zijn geweest, wier ouders in 1943 zijn verraden en omgebracht. Om wraak te kunnen nemen sloot ze zich aan bij een verzetsgroep en kreeg daar een relatie met Marjans vader. Bij een aanslag is ze gearresteerd en verdwenen.
Marjan traceert en bezoekt een nicht in Israël. Daar ontmoet ze een vrouw die de Holocaust heeft overleefd, maar haar kind erin verloor. Deze ontmoeting maakt haar duidelijk hoe alles in elkaar steekt en wat haar opdracht in het leven is. Ze gaat op zoek naar Pepijn en overtuigt hem zich te verzoenen met zijn vader.
