Hoe overleef je de behandeling van borstkanker in de hoop dat overleven uiteindelijk weer mag leiden tot leven? Simöne Roza roept haar zevenjarige zelf aan en verschuilt zich in haar hoofd als egel. Wat is de druppel die je doet besluiten dat je geen mens meer kunt zijn, maar een egel moet worden? Voor Simöne Roza was dat het moment dat ze een knobbeltje in haar borst ontdekte dat kwaadaardig bleek te zijn. Zich oprollen en de wereld buitensluiten als een egel – dat wilde ze. Wat leeftijd betrof, was ze terechtgekomen in de herfst van haar leven, maar het zou nu ook zomaar de winter kunnen blijken te zijn. Haar overleden moeder zei vroeger: “Jezelf herpakken, Vogeltje”, als haar dochter het moeilijk had. Dat blijft ze als volwassene in moeilijke tijden nog steeds tegen zichzelf zeggen. Zij hoopt dat het achtbaankarretje waar ze zich in voelt geduwd, ooit ontgrendeld mag worden, zodat ze weer vaste grond mag voelen onder haar egelpootjes. En weer mens mag worden.
