Ik ben Axel. 25 jaar, een succesvolle makelaar met een eigen bedrijf, luxe auto’s en een bankrekening waar menig leeftijdsgenoot alleen maar van kan dromen. Maar ondanks al dat succes ontbreekt er iets fundamenteels in mijn leven. Steffanie is mijn eerste echte liefde, de vrouw die ik nooit ben vergeten. We waren 18 toen het misliep en ik dacht dat tijd die wond wel zou helen. Maar nu ben ik hier, zeven jaar later, en mijn liefde voor haar brandt nog even vurig.
Toen ze haar huis verloor en haar baan kwijtraakte, greep ik mijn kans. Ik gaf haar een plek in mijn huis – wat ze aannam – en in mijn hart – wat ze weigerde. Om mezelf onmisbaar te maken, gaf ik haar een goedbetaalde baan in de huishouding. Inmiddels woont ze al weken bij me en vult ze ongemerkt elke kamer in mijn huis met warmte, liefde en plezier.
Ik doe mijn uiterste best om de afstand tussen werkgever en werknemer kleiner te maken. Ik laat niets over aan het toeval. Haar liefde terugwinnen is het grootste project van mijn leven – de beloning zal alles overtreffen. En wanneer ik haar hart eenmaal heb veroverd, vertel ik haar wel over de geheimen en wat er écht aan het toeval te danken was.
