Tsjippy helpt heit mei opromjen. As er in fergrutglês fynt en dêrtrochhinne yn syn amer mei kikkertsfiskjes sjocht, giet der in wrâld foar him iepen: hiel lytse bistjes blike wûnderlike acts te dwaan. Tsjippy tinkt dat er toverje kin.
Dan fynt heit fynt in âlde sirkuskoffer en dat ynspirearret Tsjippy: hy wol in écht fliesirkus meitsje.
Mar as er ta de ûntdekking komt dat de natuer him net stjoere lit, wurdt er lilk en jout er it op. Mei help fan heit leart er dat je gjin dieren hoege te behearskjen om wat moais te meitsjen.
