Wie denkt dat met de bevrijding van Nederland in 1945, de Tweede Wereldoorlog geëindigd is, vergist zich. Wie denkt dat de oorlog zal eindigen wanneer de laatste persoon die toen heeft geleefd is gestorven, vergist zich ook. De Tweede Wereldoorlog heeft ook de generaties die na de oorlog zijn geboren, getekend. Dit geldt vooral, maar zeker niet uitsluitend, voor mensen met een Joodse achtergrond; het leven van de zogeheten tweede generatie (en de generaties daarna) wijkt af van hun leeftijdsgenoten. Oorlog en vervolging houdt hen in de greep, hoezeer zij ook proberen een 'gewoon' leven te leiden. Het is niet verwonderlijk dat dit tot misverstanden leidt en onbegrip. Hun ouders menen dat zij niets hebben meegemaakt, hun niet-joodse vrienden en partners kunnen het niet bevatten. Wie wil weten hoe het voelt om de erfenis van vervolging en massamoord te moeten dragen, vindt in dit boek een aangrijpend antwoord. De auteur heft geen klaagzang aan, maar weet met de nodige humor en prachtige dialogen de leefwereld op te roepen van hemzelf en zijn generatiegenoten. Een uitermate boeiend verhaal, een eerlijk relaas, waardoor het grote zwijgen wordt doorbroken. Velen zullen zich herkennen en daardoor erkend voelen. De vorm die de auteur heeft gekozen om de resultaten van zijn uitgebreid onderzoek naar de tweede generatie te presenteren, in romanvorm, is bijzonder geslaagd, omdat het ons lezers in staat stelt ons te verplaatsen in een op andere wijze onvoorstelbaar leed. - Prof. dr. Klaas A.D. Smelik, directeur Etty Hillesum Onderzoekscentrum. Het is een verhaal waar diverse personen samenkomen die hij kent. Personen die eenzelfde soort jeugd als hij hebben meegemaakt. Het verhaal laat zien hoe de Tweede Wereldoorlog jaren na dato nog steeds doorleeft op de generaties daarna. De een is er beter uitgekomen en heeft een betere jeugd gehad dan de ander, maar ze hebben gemeen dat ze veel (onbekende) familie hebben verloren en hoe de nabestaanden daarop reageren. 20-08-2018 Anneke Hebban.nl Hoe ga je met deze gevoelens om? Omdat ieder zijn eigen beleving heeft kunnen en mogen deze gevoelens niet over een kam geschoren worden, maar daardoor wordt het ook moeilijker om emoties te delen. Dit boek heeft me ontroerd en mijn ogen geopend. Er zijn toentertijd dingen gebeurd en er zijn dingen nagelaten door overheden, die we in de geschiedenisboekjes niet tegenkomen. En weer denk ik: zo lang geleden, zo ver weg maar toch zo dichtbij. 30-04-2016 Mieke Schepens Hebban.nl