Van de schrijver van Ik zal de wereld nooit meer zien De jonge student Fazil groeit op in een welgesteld gezin, maar na het faillissement en de dood van zijn vader moet hij voor zichzelf zorgen. Hij vindt onderdak in een pension en komt terecht in een bonte woongroep van verschoppelingen en andersdenkenden. Op de set van een televisieprogramma waarin hij figureert, ontmoet hij Hayat Hanim, een sensuele en vrijgevochten vrouw die een stuk ouder is dan hijzelf.
Fazil en mevrouw Hayat krijgen een knipperlichtrelatie, al zijn de verschillen tussen hen erg groot. Terwijl Hayat volop geniet van elke dag, maakt Fazil zich vooral druk om zijn financiële problemen.
Tegelijkertijd leert Fazil Sila kennen. Ze is net als hij student literatuurwetenschap en komt ook uit een gezin dat in de problemen is gekomen door de politieke situatie. Fazil en Sila groeien naar elkaar toe en lijken voor elkaar gemaakt. Maar Fazil voelt zich verscheurd: hoe kan hij kiezen tussen zulke verschillende vrouwen?
Mevrouw Hayat is een liefdesverklaring aan het vrouwelijke universum, en aan de vrijheid om te kunnen kiezen – voor liefde, voor politiek en voor de kans om jezelf te kunnen zijn.
