“Paul, als je het huis van Elze gaat opruimen, neem er dan vooral de tijd voor. Je leven zal erdoor veranderen. Gooi dus niets ongezien of ongelezen weg. Want jouw werkelijkheid is niet dé werkelijkheid.”
Na zijn studententijd in Tilburg was Paul een goede vriend van zijn hospita Elze gebleven. In de weken na haar begrafenis moet Paul als executeur-testamentair de woning van Elze leegruimen. Een geheimzinnig briefje waarschuwt hem niets zo maar weg te gooien. Wat hij daarna ontdekt zal zijn leven grondig overhoop halen.
De dood van mijn hospita is de debuutroman van Peter Albers. In zijn pre-pensioenjaar, schreef hij 250 dagelijkse columns, in 2017 gebundeld in De Stok. Hij heeft oog voor het dagelijkse leven. Kleine, vaak onbeduidende voorvallen zetten hem aan het denken, en geven hem inspiratie om te schrijven.
