Egypte is in de vierde eeuw van onze jaartelling al eeuwen onder Romeins bestuur. In die tijd worden de oorspronkelijke Egyptische wijsheden steeds meer met behulp van nieuwe mythen verklaard. In deze mythen veranderen Osiris, Isis en Horus in het Eerste Mysterie, Pistis Sophia en Jezus. Deze nieuwe mythen spelen een belangrijke rol in de mysteriescholen die juist in deze tijd in Egypte tot bloei komen. Een ervan heeft twee geschriften nagelaten: het Evangelie van de Pistis Sophia en de minder bekende Boeken van Jeû. Deze teksten zijn niet eenvoudig te doorgronden, omdat er veel in wordt verwezen naar bekend veronderstelde mythen uit de late oudheid. Met behulp van teksten uit de Nag Hammadigeschriften wordt in dit boek deze context gereconstrueerd. Zo wordt de kosmologie weergegeven met haar vele gebieden van bewustzijn. Voor de mens van deze tijd wordt de weg van inwijding beschreven, die is verborgen in de dialoog die de verlosser met zijn discipelen voert, in het Evangelie van de Pistis Sophia.
