“Tijdens het filmen van een coproductie over vrede, begint een Franse actrice een kortstondige maar gepassioneerde relatie met een Japanner.” Op basis van deze dunne verhaallijn wordt Marguerite Duras door Alain Resnais gevraagd om het scenario en de dialogen te schrijven voor een film die hij graag met Duras wil maken: Hiroshima mon amour. Duras gaat in op het aanbod van Resnais en overtreft daarna ieders verwachting. Ze bewijst dat grote literatuur zich niet in een vaste vorm laat gieten. Hiroshima mon amour leest als een poëtische en sensuele dans tussen twee personages die vechten tegen de tijd. Hij weigert te erkennen dat de gruweldaden van Hiroshima hebben plaatsgevonden, zij zwijgt over haar verleden. Maar de spookachtige fragmenten van wat zij niet onder ogen durven te komen, vermengen zich steeds meer met het heden. Voor deze volstrekt unieke tekst werd Duras genomineerd voor een Oscar en wist ze samen met Resnais vele schrijvers en filmmakers te inspireren. Jean-Luc Godard noemde Hiroshima mon amour een nieuwe mijlpaal in de cinema. “Het is de eerste film zonder enige referentie aan andere films.” Éric Rohmer noemde Hiroshima mon amour dan weer de eerste moderne film. Marguerite Duras (1914-1996) is het pseudoniem van Marguerite Germaine Marie Donnadieu. Ze was het enfant terrible van de Franse literatuur en groeide uit tot een van de belangrijkste literaire stemmen van haar generatie. Haar bekendste werk is de roman De minnaar (1984) waarvoor ze de prestigieuze Prix Goncourt ontving en waarvan tot op heden in totaal meer dan 2,4 miljoen exemplaren over de toonbank gingen. Hoofdthema’s in het werk van Duras zijn vaak de liefde en de dood. Andere bekende romans van Duras zijn Om halfelf op een zomeravond (1960) en Moderato cantabile (1958). Daarnaast had Duras een grote belangstelling voor film. Ze schreef verschillende scenario’s en regisseerde zelf ook een aantal langspeelfilms. Duras overleed in 1996 op 81-jarige leeftijd en ligt begraven op de Cimetière du Montparnasse.