Een klein boerendorp in Noord-Sudan wordt op een ochtend wakker met het nieuws dat een jongetje is verdronken. Kort
daarna sterven de dieren aan een mysterieuze ziekte en vliegen de dadeltuinen in brand en branden ze tot de grond toe af. De dorpelingen fluisteren over een tovenares die aan de voet van de bergen woont. Het is het droge seizoen. De mannen moeten ergens heen, de vrouwen moeten werken, de kinderen spelen op de plek waar de rivier buiten haar oevers treedt. De zestienjarige Fatima verlangt ernaar om het dorp te verlaten en naar Khartoem te gaan.
In Khartoem vindt een alleenstaande moeder haar weg in een wereld die meisjes en vrouwen wil weren. Terwijl de burgeroorlog oplaait, dringt het politieke door in het persoonlijke en wordt haar positie in de hoofdstad onhoudbaar. Ze moet terug naar het dorp.
Een mondvol zout laat een land zien dat op de rand van een aardverschuiving staat, terwijl de vrouwen zelf moeten beslissen welke tradities zij in ere willen houden – en welke profetieën ze moeten herschrijven.
