Op twaalfjarige leeftijd wordt John Blom met zijn vader gevangengenomen door de Duitsers. In de Hollandsche Schouwburg wachtenzij hun deportatie af. Zijn vader instrueert John te vluchten als dekinderen de weg oversteken naar het kinderdagverblijf tegenover deHollandsche Schouwburg. Hij knijpt er tussenuit en duikt onder. Hijzal zijn vader, moeder en oudere broer nooit meer terug zien.Nooit meer naar huis is het relaas van een ontheemde jongen die snelvolwassen moet worden. John Blom sluit niet af met de bevrijding,want de emotionele schade van de genocide en de moord op zijnvoltallige familie laat diepe sporen na in het kwetsbare bestaan vanJohn. Het duurt bijna zijn gehele leven om in het reine te komen metde leegte die massale Jodenmoord heeft aangericht. Kort en duidelijk beschrijft John Blom de dramatische gevolgen van de Tweede Wereldoorlog voor hemzelf en zijn Joodse familie. Zijn ouders en broer worden vergast, hijzelf kon al bij de gevangenneming in 1943 ontsnappen. Hij ontvluchtte Amsterdam en na een spannende zwwerftocht bereikte hij een onderduikadres in Limburg, waar hij een jaar doorbracht. Toen het gevaarlijk werd, ging hij door naar een ander adres. Men was goed voor hem, maar dat nam niet weg dat hij zwaar getraumatiseerd uit de oorlog kwam. In de jaren vijftig kreeg hij last van depressies. Een vijf jaar durendce psychoanalyse bracht geen soelaas: de oorlog bleef in deze therapie nagenoeg onbesproken. Toch gaf zijn contact met de analyticus hem een duw in de goede richting: hij kreeg nét voldoende zelfvertrouwen om zich aan te melden voor een studie sociale psychologie en vervolgens een postdoctorale opleiding tot psychoteherapeut. In dit boek vertelt hij over zijn worstelingen mt het verleden en de doorwerking daarvan in zijn huwelijks- en gezinsleven. 22-02-2008 Nelleke Vermeer Nederlands Dagblad