Ken je dat ook? Dat curieuze gevoel als ‘oudere’ dat je er niet meer toe doet, dat je rol uitgespeeld is, dat je overbodig bent, dat je mag gaan? Als jong gepensioneerde roep ik op tot verzet, tot burgerlijke ongehoorzaamheid van de verworpen senior!
Maar een verzet moet goed gefundeerd zijn. Daarom is het van belang te weten waar dit beeld van de oudere vandaan komt. Dit vertaalt zich in een onvermijdelijk lange reis die start met de wetenschappen, daarna het contrast laat zien met wijsheid, inzicht en kunde, vervolgens ziekte, verval en het eeuwige leven bespreekt om eindelijk aan te komen bij de senior die een tweede puberteit beleeft: ambetant en een ‘pijn in ’t gat’.
Voor wie is dit boek bedoeld? Voor iedereen die ouderdom als discriminerend ervaart en dus is een term, naast seksisme en racisme gepast, namelijk ‘grijsisme’. “Ouwe, laat zitten, dit kan je niet meer begrijpen!”, “Kijk eens aan, een grijsist!”.
